Het geheim van Nazca deel 1

Lijnfiguur ‘De Spin’ op het Nazca plateau: de tekeningen zijn alleen vanuit de lucht goed te zien.  De tekeningen werden ontdekt tijdens de eerste vliegtuigvluchten over het Nazca plateau in 1941.  Een boodschap voor de goden of een boodschap aan hun nageslacht? (Geschreven door Nellie Quist.)

Nazca-spider-wikipediafile-Nazca-lineas-arana-thumbnail

De Spin op het Nazcaplateau: wie maakten deze lijnen en waarom? vanaf de grond zijn ze namelijk niet te zien. Foto; Wikipedia file, Nazca plateau

De lijnen van Nazca en de stenen van Ica

Het Nazca plateau in Peru – aan de Westkust van Zuid Amerika – is wereldwijd beroemd om zijn vreemde figuren en kilometers lange lijnen die alleen vanuit de lucht zijn te zien. Ze zijn gemaakt volgens de archeologen door de Indianen die in het gebied woonden; door donkere stenen van de ondergrond op te rapen, kwam de lichtere ondergrond vrij. Maar hoe konden die Indianen nu overzien welke patronen ze allemaal hadden gemaakt op aarde? Vanaf de grond zijn al die figuren immers bijna niet te zien…Hadden ze dan een uitgebreid plan ervoor getekend en hebben ze in de loop van de vele jaren volgens een vast plan gewerkt? Wat voor vreemde religie hadden ze dan? Was het een eerbetuiging aan de goden in de hemel?

Volgens Maria Reiche (zie voetnoot 1), een Duitse wiskundige die het gebied (520 km2 groot) en zijn lijnen 50 jaar lang heeft bestudeerd, liepen de Indianen ooit op die patronen als een soort vorm van meditatie…Misschien dat ze die patronen ooit wel konden aanschouwen onder invloed van verdovende middelen? Een andere theorie is dat Indianen van Nazca ooit hete luchtballonnen hadden en daarmee luchtreizen maakten. In dat geval bedreven die Indianen de oudste vorm van luchtvaart en was hun cultuur verder dan die van ons…De officiële naam van Nazca is eigenlijk Nasca en komt uit de Quechua-taal: van het woord ‘Nanasca’. Het woord betekent: pijn of verdriet.

De ontdekking van de Nazca lijnen en hun betekenis

De lijnen in het Nazca gebied liggen op een plateau van de onherbergzame woestijn in Peru. Het plateau ligt op zo’n 460 tot 670 meter hoogte boven de zeespiegel, aan de rand van het Andes gebergte. De lijnen, al bekend in 1926, werden ‘Inca trails’ genoemd en men dacht dat het lang vergeten paden waren van Inca processies. In 1941, met het begin van de luchtvaart in het gebied, werd er pas echt serieuze aandacht aan besteed. Paul Kosok (zie voetnoot 2 en link onderaan dit artikel) ontdekte dat een van de lijnen helder verlicht werd door de zon tijdens de zonnewende van 21 juni dat jaar. Hij trok direct de conclusie dat de lijnen een enorme astronomische kalender moesten vormen. Die gedachte werd overgenomen door zijn toenmalige assistente Maria Reiche.

Maria Reiche en de Lijnen

Maria Reiche (geboren in Dresden in 1903) was gouvernante bij een familie in Cusco. Toen ze na 2 jaar weer terug naar Duitsland wilde gaan, werd ze door vrienden overgehaald om in Lima te gaan wonen waar ze wetenschappelijk werk kon gaan vertalen. Daar ontmoette ze Dr. Paul Kosok. Die ontmoeting veranderde haar leven. Ze kwam via hem in aanraking met de Nazcalijnen: de rest van haar leven deed ze vol overgave onderzoek naar de oorsprong en betekenis van de vreemde lijnen.

passer-meethoek-nascaplateau-google-nquist-thumbnail

Geregistreerd en oud; de passer en meethoek op het Nazca plateau. Google Earth foto.

Er zijn 5 verschillende soorten lijnen op het Nazca plateau:
– meetkundige figuren: driehoeken, rechthoeken en spiralen.
– lange dunne rechte lijnen, ze zijn vaak vele kilometers lang. Soms lopen de lijnen rechtstreeks naar de kust.
– lijnfiguren: ze vormen sterrenbeelden zoals spin (32 meter), aap (95 meter groot), kolibrie (198 meter), Feniks of Phoenix (de vogel met de zig-zag nek: 388 meter) etc.
– lijnen die kuststroken lijken te verbeelden
– lijnen die lettertekens vormen: het schrift is nog niet ontcijferd.

Eén van de vogelfiguren op het plateau wordt de boodschapper van Inti Rayma genoemd: van 20 tot 23 juni komt de zon op precies daar waar zijn snavel eindigt. De Inca’s vieren dan het Feest van de Zon. Wanneer alle figuren een dergelijke betekenis hebben worden al veel van de figuren en lijnen begrijpelijker: de vlakte is een soort gigantische sterrenklok. De oude Maya en Inca waren prima astronomen en voorspelden alle zonsverduisteringen heel nauwkeurig. Onze wereldtijd eindigt volgens hun kalender op zaterdag 22 december 2012…
In het gebied van de Nazca lijnen bevinden zich ook 2 petrogliefen (figuren die in steen zijn gekrast of gevormd). Eén van de figuren is zo hoog als een gebouw van 15 verdiepingen en heeft de naam: ‘de Astronaut’ gekregen. Andere onderzoekers gaven hem de naam: ‘de Uilman’. De tweede figuur is genoemd: ‘de Kandelaar van de Andes’.

De datum van de aanvang van de Maya beschaving
Wanneer nam de Maya beschaving zijn aanvang? Dat is een moeilijke vraag; die datum van aanvang wordt steeds verder en verder teruggeschoven in de tijd. In Sipan in Peru (voetnoot 3) is onlangs een oude tempel opgegraven, compleet met een kleurrijk fresco, daterend van 4000 jaar geleden. We moeten dus stellen dat de Indianen al rond 2000 v. Chr. Een vergevorderde beschaving hadden. Ze konden verfstoffen maken en konden stoffen weven, tempels bouwen en fresco’s maken. Ook konden ze gouden sieraden maken en sculpturen beeldhouwen. Ze waren dus eigenlijk even ver ontwikkeld als de oude Egyptenaren op dat tijdstip.

De Indiaanse vertellingen over de oude wereld van voor de vloed
“Lang geleden in een vergeten tijd maakte de wereld een vreselijke storm met enorme overstromingen mee. De landen waren gehuld in een periode van absolute duisternis, het was heel koud, en de mensheid was bijna uitgestorven. Enige tijd na de zondvloed rees de god Viracocha uit de diepten van het Titicacameer. Hij reisde eerst naar het eiland van Titicaca (dat nu Isla del Sol, of Eiland van de Zon, wordt genoemd). Het was toen dat de hemel omlaag was gekomen en bijna de aarde raakte.”

wikimediafile-nazcamonkey-maria-reiche-releasedfile-thumbnail

Figuur de Aap op het plateau. (Foto; wikimedia file Nazca lijnen, photo released by Maria Reiche)

De godheid Viracocha
Viracocha commandeerde de zon, de maan en sterren om weer op te stijgen. Hierna ging hij naar Tiahuanaco (de originele naam betekende “De steen in het centrum”). Viracocha vormde nieuwe mannen en vrouwen uit steen en zond hen naar de vier wereldhoeken, zodat de wereld opnieuw bevolkt werd. De godheid reisde toen met enkele hulpverleners vanuit Tiahuanaco door het land en bracht vrede en beschaving waar hij kwam. Zijn andere namen zijn: Kon Tiki en Tunupa, hij zou een baard hebben gehad en
blauwe ogen en was een blanke grote man. Hij was leraar, genezer, astronoom en verrichtte wonderen. Hij introduceerde landbouw, het schrift en de metaalindustrie. Iedere legende in de Andes verwijst naar het Titicacameer als de ‘Plaats van het Begin’.

Hoe Tiahuanaco volgens de Indianen ontstond
In 1523 vertelden Indianen aan de Spanjaarden dat de enorme gebouwen van Tiahuanaco, lang voor de Inca’s gebouwd waren en dat alles in één nacht was ontstaan, een andere legende vertelt dat de steden onder trompetgeschal door de lucht werden gedragen. Het Titicacameer is een opmerkelijk meer, want het water is niet helemaal zoet maar ook licht zout, doordat het vroeger een zee is geweest. Regelmatig worden er zoutwater dieren, zoals zeepaardjes opgevist. Momenteel ligt het ongeveer 240 kilometer van de Grote Oceaan af, maar eens maakte het dus deel uit van de Oceaan.

De beroemde Fuente Magna schaal

In de buurt van het Titicacameer is de beroemde ‘Fuente Magna schaal’ gevonden: een oude schaal waarop een soort spijkerschrift staat. Dr. Alberto Marini deed een poging tot het vertalen van het spijkerschrift op deze oude schaal en ontdekte dat het schrift waarschijnlijk Proto-Soemerisch was: het eerste of originele Soemerische schrift. Hetzelfde schrift werd door de Elamieten gebruikt (Proto-Elamitisch schrift). Deze volkeren leefden in Mesopotamië, in het huidige Midden-Oosten. Onderzoekers konden het schrift tot nu toe niet ontcijferen, omdat zij het niet in verband brachten met de oude taalvormen van Elamitisch en Soemerisch schrift. Dr. Alberto Marini vergeleek het schrift met het Libyco-Berber schrift dat in de Sahara zo’n 5.000 jaar geleden werd gebruikt. Dit schrift werd ook door de oude Dravidianen (van de Indus vallei), Proto-Mande, Proto-Elamieten en Proto-Soemeriërs gebruikt, die allemaal in Midden-Afrika leefden. Het Libyco-Berber schrift kan niet met de Berber taal gelezen worden, omdat de Berbers pas op een later tijdstip in Afrika arriveerden toen de Vandalen het grootste gedeelte van Noord-Afrika veroverden. Maar het kan wel gelezen worden met bijvoorbeeld de Mande taal, daar de Proto-Mande familie voorheen in Libië leefden, totdat ze vanuit dit gebied naar de Niger vallei in West-Afrika migreerden. Maar hoe kwam de oude schaal met het spijkerschrift nu bij het Titicacameer in Amerika? Werd de schaal door zeevaarders vanuit midden Afrika meegenomen naar Amerika?

De verandering van de aardbaan rond 3.500 v. Chr. en de verandering van het klimaat

Rond 3.500 v. Chr. begon de Sahara droger te worden door een verandering van de aardbaan. Deze verandering van de aardbaan en de daaropvolgende klimaatverandering was er de oorzaak van dat groepen mensen zich verplaatsen naar waterrijke gebieden, zoals bijvoorbeeld het gebied rond de Nijl. Ze hadden immers behoefte aan drinkwater en een goede waterbron voor vee en landbouw. Rond 3.150 v. Chr. verenigde Farao Narmer de Egyptische volkeren en stichtte het Egyptische rijk.

Amerikaanse Coca- en Tabak-sporen in de Egyptische mummies

In de Egyptische mummies van 5.500 jaar oud tegen komen we sporen van Coca en Tabak tegen in hun weefsel (haren, nagels etc.). Deze stoffen kwamen destijds waarschijnlijk alleen in Amerika voor. Typisch hierbij is dat ook op de muren van de ruimte naast de piramide in San Bartholo, Guatemala, donkere, Afrikaans aandoende mannen staan afgebeeld die maquettes dragen van gladde of traploze piramiden (zie artikel: meteoor inslag op Maya fresco op deze website). Vaarden de oude Afrikaanse zeelieden soms al naar Amerika? De ontdekker van die oude muurschildering in de piramide in San Bartholo, Guatemala, Amerika is archeoloog William Saturno.  Hij zocht in zijn studenten tijd tijdens het heetste uur van de dag wat schaduw in een nauwe kleine kloof aan de voet van de piramide en ontdekte toen een doorgang naar de ruimte met de muurschilderingen; de ruimte bleek later een klein bijgebouw te zijn van een oudere, onderliggende piramide.
De Maya’s bouwden heel vaak een nieuwe piramide over een oudere heen. De oudere, binnenste, piramide met de muurschilderingen wordt nu onderzocht door de NASA.

De lijnen, de vreemde waterkanalen en de spiralende putten
Er zijn al heel wat figuren op het Nazca plateau in kaart gebracht en geregistreerd door (amateur)archeologen en aanverwante wetenschappers. Maar er worden toch nog steeds nieuwe figuren op het plateau ontdekt (de Japanners vonden laatst ook nog een nieuwe figuur). Het wemelt daar namelijk van de vreemde lijnen, figuren en tekens. Op het Nazca plateau bestond ook ooit een oude beschaving. De mensen in het gebied bouwden steden met vierkante huizen en nog verder terug in de tijd bouwden ze er ronde huizen en nederzettingen. Het plateau staat ook bekend om zijn vele waterputten. In feite is het hele plateau ondertunneld met waterkanalen die verbonden zijn met de putten.

nazcaput-spiraal-thumbnail-2-nquist

Zo ziet zo’n put er nou uit: in spiraalvorm net als de staart van lijnfiguur De Aap op het Nazca plateau.

Die putten lopen in vreemde ronde spiralen naar de oeroude kanalen toe. Het was in een paar van die oude kanalen en oude graftomben in het gebied van Nazca dat de Ica stenen werden gevonden. De kanalen zijn gemaakt van ronde keien die keurig netjes opeen zijn gestapeld en zo de wanden van de putten en kanalen vormden. Een gigantisch karwei voor land verbouwende indianen…

De stenen van Ica
Maar nog vreemder dan deze putten en de bijbehorende ondergrondse kanalen zijn de ronde stenen van Ica…Er staan taferelen op gegraveerd die mensen tonen die aangevallen worden door Dinosauriërs. Op andere stenen staan taferelen van mensen die gecompliceerde hartoperaties uitvoeren, compleet met instrumenten en al. Er zijn stenen die allang uitgestorven prehistorische diersoorten laten zien, waarop ook operaties worden uitgevoerd. Ze kunnen dus niet echt zijn, zeggen de sceptische archeologen, want die Dinosauriërs zijn al heel lang uitgestorven en mensen bestonden er toen nog niet. Onzin dus die stenen, of zijn ze misschien toch echt? Maar waarom zouden Indianen duizenden van die stenen graveren met de meest vreemde voorstellingen, een hels langdurig karwei toch?

icasteen-astronomen-nquist-thumbnail

Ica steen met de astronomen. In de Popol Vuh wordt verteld  dat er vroeger ooit bomen en stenen uit de lucht vielen. Rechts op de afbeelding zien we zo’n boom; was het een meteoriet? Een hele beschaving ging ten onder; een afbeelding van de oude wereld voor de vloed?

Er is inderdaad ooit een persoon (Basilo Uschuya in 1973: zie voetnoot) betrapt op het namaken en verkopen van zo’n steen: Dr. Cabrera zei dat de afbeelding op die nepsteen van veel mindere kwaliteit was dan die op de echte stenen. De door Basilo gemaakte groeven verschilden aanzienlijk van die van de andere Ica-stenen. Waarschijnlijk een Indiaan met een commerciële inslag? Overal op aarde worden oude historische voorwerpen nagemaakt en verkocht aan toeristen, waarom niet in Nazca? Het feit blijft dat de originele Ica stenen werden gevonden in de oude tunnels en oude tombegraven in de regio met honderden tegelijk, zonder dat er ook maar iemand een redelijk bedrag voor ontving.

Over Dr. Javier Cabrera
Dr. Javier Cabrera (voetnoot 4) was professor in de medicijnen en hoofd van zijn afdeling aan de Universiteit van Lima. Na zijn pensioen vervulde hij de functie van Cultureel Antropoloog van Ica in Peru. In de eerste jaren van 1930 vond zijn vader veel
van deze veronderstelde ceremoniële begrafenis stenen in de oude begrafenis tomben in Peru. Dr. Cabrera zette het werk van zijn vader voort en heeft inmiddels een collectie van ruim 1100 exemplaren. Zijn uitgebreide Ica stenen verzameling bevat afbeeldingen van operaties: zowel op mensen als op sauriërs, afbeeldingen op sauriërs, afbeeldingen van mensen die met sterrenkijkers naar de hemel kijken, mensen die fossielen onderzoeken, pornografische taferelen en stenen met afbeeldingen van instrumenten, afbeeldingen van de Nazca lijnen etc.
Maar als de stenen uit de Nazca lijnen tijd dateren, dan – zo zeggen archeologen, zouden er ook lijnfiguren van sauriërs op het Nazca plateau moeten staan. Die lijn-afbeeldingen van sauriërs zijn niet op het plateau te vinden…de stenen kunnen dus niet uit die tijd stammen, zegt men.

Voetnoot 1:

Maria Reiche en Nasca

http://www.nazcamystery.com/nazca_mariareiche.htm

Voetnoot 2:

Paul Kosok:

http://en.wikipedia.org/wiki/Paul_Kosok

Voetnoot 3:

Sipan: Artikel en foto uit NRC handelsblad 14 november 2007

http://www.nrc.nl/kunst/article820501.ece/Tempel_gevonden_bij_Sipan_in_Peru


De muren van de tempel van het element Vuur in Sipan, gedateerd op 2000 v. Chr.

LIMA, 13 nov. Aan de noordkust van Peru, in de streek Lambayeque, hebben archeologen een 4.000 jaar oude tempel opgegraven. De tempel, voorzien van muurschilderingen, is daarmee de oudste vondst in Latijns-Amerika. De tempel, die deel uitmaakt van het grote ruïnecomplex Sipan, is voorzien van een trap die naar een altaar leidt. Dat altaar werd waarschijnlijk gebruikt om het Vuur te aanbidden. De Peruaanse archeoloog Walter Alva die aan het hoofd van de opgraving stond, heeft de plaats Ventarron gedoopt. Het ligt in de buurt van het Sipan complex dat door Alva is opgegraven in 1980. Volgens hem bewijst de ontdekking dat de regio Lambayeque een belangrijke rol speelde in de culturele uitwisseling tussen de kust en de rest van Peru.

Voetnoot 4:
Over Dr. Cabrera

Dr. Javier Cabrera was professor in de medicijnen en hoofd van zijn afdeling aan de Universiteit van Lima. Na zijn pensioen vervulde hij de functie van Cultureel Antropoloog van Ica in Peru. In de eerste jaren van 1930 vond zijn vader veel van deze ceremoniële begrafenis stenen in de talloze oude begrafenis tomben in Peru. Dr. Cabrera zette het werk van zijn vader voort en heeft inmiddels een collectie van ruim 1100 exemplaren

Links Nazca/Nasca

http://www.nazcamystery.com/nazca_science.htm

http://www.daniken.com/e/index.html

http://www.seriewoordenaar.nl/seriewoordenaar/content/Lees.asp?Navcode=wisdom&InleidingKey=63

http://www.crystalinks.com/nasca.html

http://members.lycos.nl/abellaart/09121999.htm

http://www.kronosworld.nl/Icastenen2.htm

http://www.kronosworld.nl/EgypteAus.htm

http://www.unmuseum.org/nazca.htm

http://en.wikipedia.org/wiki/Nazca_Lines

Google Earth:

http://www.netwijs.nl/software/Google/GoogleEarth.htm

http://nl.wikipedia.org/wiki/Google_Earth

Wordt vervolgd in: Het geheim van Nazca deel 2 De Ica-stenen, de vreemde beesten en de landkaarten

Aanbevolen boeken:

Ancient Nasca Settlement And Society
Ancient Nasca Settlement And Society
Helaine Silverman

A Sourcebook Of Nasca Ceramic Iconography
A Sourcebook Of Nasca Ceramic Iconography
Donald A. Proulx

Between the Lines
Between the Lines
Anthony F. Aveni